Rens & ik

 En zo is Rens vertrokken, zaterdagmorgen naar Macau. Ik vond het zo jammer dat ik geen afscheid kon nemen vrijdag, ik moest werken. Ik zit helaas in een positie dat ik niet kan weigeren omdat ik nog geen vaste diensten heb. Dus als ik wordt gebeld om te werken zal ik toch zo veel mogelijk ja moeten zeggen. Gelukkig is er skype. Rens en wij hebben veel kontakt via dit medium. De laptop staat op tafel en Skype staat 'open' dat wil zeggen dat wanneer hij belt we 'op nemen' en elkaar kunnen zien en praten. Ben was gister als een bezetene naar Ome Rens aan het zwaaien op de webcam, zo schattig. Gelukkig komt Rens in augustus nog terug om Jacqui en de kinderen op te halen, zij zijn nog hier. Om toch nog zoveel mogelijk van het schooljaar af te maken en de verhuizing verder te regelen. Dus dit afscheid is niet voor lang.
Deze week hoef ik maar 1 dag te werken. Vorige week heb ik 4 diensten gedraait bij Dutchcare. Eigenlijk iets te veel van het goeie omdat ik ruim een uur moet rijden. Mijn werkdag is op deze manier ruim 10 uur ipv 8. Toen we hier gingen wonen aan deze kant van Melbourne was ik me totaal niet bewust van de afstand. Plus dat we in Brisbane ook een uur moesten rijden om op het werk aan te komen. Maar dat voelde anders. Daar hadden we ons eigen huis, op ons eigen stuk grond. Dat voelde echt als thuiskomen na een dag werken. Hier in Melbourne ervaren we dat juist helemaal niet. Begrijp me niet verkeerd, we hebben een pracht van een huis, maar het is niet ons huis. De straat is 1 grote bouwput omdat alles nog gebouwd moet worden, en we er wonen bijna geen Australiers. Het zijn 80% Aziatische mensen. Niets mis mee op zich, aardige mensen. Maar je krijgt geen kontakt met ze. Dus geen gezellige buren. Nou ja, gewoon niet lekker thuis komen na een dag hard werken en een uur rijden. Voorheen hoefde Sander maar 20 minuutjes te rijden, daarom zijn we hier neergestreken. Maar nu werkt hij inmiddels ook aan de andere kant van de stad en moet hij ook een uur rijden. Mijn rooster is bepaald per fortnight (2 weken) In de eerste week werk ik 3 avonddiensten van 14:45 tot 22:15 en in de 2e week, eentje op donderdag met dezelfde tijden. Ik ben dan meestal half 12 thuis. Al loopt dat vaak uit. Sander werkt 3 dagen in de week. Diensten van 12 uur. Hij vertrekt dan 's ochtends om kwart voor 5 zodat hij om 06:00 uur kan beginnen en is 's avonds pas tussen 7 en half 8 thuis. Lange dagen dus. Maar er staat wel veel vrije tijd tegenover! Deze week hoeft hij pas donderdag te beginnen. Veel tijd samen dus en dat is toch heerlijk. Voorheen werkte San 5x 12 uurs diensten van maandag tot vrijdag. Hij was nooit thuis. De meiden vonden dat ook echt niet leuk. Dit is dus veel fijner. Ik ben begonnen met school, Certificate III in Aged Care, deze opleiding duurt een jaar.  Met een module medicatie erbij. Vind het hartstikke leuk om te doen. Kan me niet herinneren dat ik leren ooit leuk heb gevonden! Morgen heb ik een educatiedag op mijn werk. Ook altijd interessant, deze keer wordt dementie belicht. Met deze opleiding ben ik met een jaar klaar, dan kan ik doorstromen naar DIV2, daar kijk ik heel erg naar uit. Die zal 3 jaar duren omdat ik hem helaas parttime moet doen. Fulltime is niet te combineren met gezin en werk. Het moet natuurlijk wel haalbaar blijven. Maar goed, ben op de goeie weg. Spijt als haren op mn hoofd dat ik vroeger niet meer heb geleerd. Maar ja verstand komt met de jaren ;-)