Iris en Amber hebben een vriendinnetje in de straat: Tiffany. Eindelijk na 9 maanden is er dan een meisje in de straat komen wonen waar ze mee kunnen spelen. De straat is nieuwbouw, dus een heleboel huizen zijn nog in aanbouw. We leven eigenlijk in een bouwput zeg maar. Er wonen 2 Russische jongetjes: Mark & Pavel, van dezelfde leeftijd als de meiden. Maar er is toch altijd wat frictie vanwege het jongetjes - meisjes gedoe. En aan de overkant wonen twee meisjes maar ouders zijn ietwat snobbig. Meisjes mogen niet buiten spelen en als Iris & Amber aankloppen dan hebben ze altijd wat te doen. Ik heb 1x met hun moeder gesproken en haar eerste vraag aan mij was welke school ze gingen, private of public school.... Je kan natuurlijk wel nagaan waar die kindertjes naartoe gaan ;-) Er is dus geen behoefte van beide kanten om de meiden met elkaar te laten spelen en eventueel wat af te spreken. In Queensland was dat allemaal wat makkelijker, mensen zijn daar veel opener en je maakt dus makkelijker kontakt. En nu is daar Tiffany. Voor mij nog 1 groot mysterie want ik heb het meisje of haar ouders nog niet ontmoet. Sander wel, die is afgelopen week al een paar keer bij hen langsgeweest.Hele aardige mensen volgens hem. Heeft al een paar drankjes met ze gedronken en er is een klik. Omdat ik de laatste tijd wat meer werk ben ik dus ook wat minder thuis. Dat compeseert gelukkig met San die dus wel thuis is op de dagen dat ik er niet ben. Gister kreeg ik een textmessage op mijn werk dat we vrijdagavond (vanavond dus) een afspraakje daar hebben. Bij Jeff & Sonja. Als San strakjes thuis komt gaat hij douchen en gaan we daar met 5 man sterk ;-) een hapje eten en een borreltje drinken. We zullen zien als de hele Beukema-clan een avond langs is geweest of er nog steeds die klik is! *grijns* Ik heb Iris op haar hart gedrukt zich te gedragen want daar wil het nog wel eens mis gaan. Onze oudste meid wil niet altijd snappen dat ze bepaalde dingen niet kan zeggen. Vandeweek ging ik ze ophalen van school en zie ik haar juf staan. Ik loop even naar haar toe voor een praatje. Lachend verteld ze me dat Iris had gezegd dat ik dacht dat ze eruit zag als 66. Huh? Dat had ik niet gezegd...? We hebben wel eens een gesprekje gehad over de leeftijd van juf Debbie en Iris dacht dat ze net zo oud was als ik. Ik heb toen wel gezegd dat ik dacht dat ze wat ouder was. Dat bleek waar te zijn want ze was 49 geworden vorige week. Waarop Iris smalend verteld had, dat haar moeder dacht dat de juf 66 was.... Daar stond ik met mijn mond vol tanden. Waar haalt ze het vandaan?? En wat doe wat doe je dan? Natuurlijk zei ik dat niet gezegd te hebben! Maar ja, Iris begon gelijk met mij te twisten dat ik dat wel gezegd had. In eerste instantie zei Iris in het Nederlands tegen mij, sorry mam had ik niet moeten doen. Waarop ze direct in het engels ging vertellen en half huilend dat ik het wel had gezegd. Stond ik mooi voor schut! Voelde me zo lullig! En hoe meer ik deed twisten met Iris hoe stommer het allemaal leek.... Nou ja ik geloof wel dat de juf geloofde dat het Iris haar beleving was, maar ja voelde me natuurlijk wel een beetje stom. Iris gaat momenteel nog door allerlei testen. Ze verdenken ( en wij zelf ook) dat Iris Asperger heeft. Maar goed dat is een ander verhaal en daar ga ik wel op in als alle testen gedaan zijn en we (hopelijk) weten hoe we Iris kunnen helpen in haar sociale leven. Nu gaan we in ieder geval proberen om een leuke relatie tussen de drie meiden op te bouwen.