Emigratie is de actie waarbij mensen hun geboorteland verlaten om zich in het buitenland te vestigen. Er zijn verschillende redenen waarom mensen emigreren. Vaak zijn dat politieke of economische redenen. Soms heeft de betrokkene een partner in het buitenland gevonden en emigreert de persoon om bij zijn partner te kunnen zijn. Of beide partners vluchten naar een derde land om bij elkaar te mógen zijn.Ook het klimaat kan een rol spelen: soms emigreren met name oudere mensen naar een land met een warmer klimaat.
Veel emigranten die om politieke of economische redenen emigreren, vertrekken samen met hun gezinnen naar gebieden waar ze vrede of betere kansen op een baan hopen te vinden; zaken die voor hun in hun land van herkomst niet mogelijk zijn. Door de geschiedenis heen is een groot deel van de emigranten uiteindelijk weer geremigreerd, teruggekeerd naar hun land van herkomst, vaak nadat zij genoeg geld hadden verdiend in het nieuwe land.
Soms zijn er grote culturele verschillen tussen het land van herkomst en het nieuwe land, waardoor de emigranten zich niet thuis voelen maar zich altijd 'gast' blijven voelen. Als reactie daarop hangen emigranten soms erg aan hun oorspronkelijke cultuur, tradities en taal en geven die vaak ook door aan hun kinderen. Het verschil tussen de oorspronkelijke en de nieuwe cultuur kan gemakkelijk leiden tot sociale contrasten, die kunnen resulteren in aanpassingsproblemen voor de 'nieuwkomers', die de geschreven en ongeschreven regels van hun nieuwe land niet kennen. Vaak vormen de emigranten samen hun eigen gemeenschappen binnen het nieuwe land, ook om nieuwkomers te helpen met de integratie.
In 2000 waren er wereldwijd ongeveer 175 miljoen emigranten (personen die geboren zijn in een ander land dan het land waar ze wonen)

Negentiende eeuw

In de periode 1845-1860 verlieten tienduizenden Nederlanders hun vaderland. De meesten van hen waren afkomstig uit Gelderland, Overijssel en Zeeland. Hiervoor zijn twee redenen aan te wijzen. Als eerste was de economische situatie slecht als gevolg van mislukte oogsten, wat leidde tot veel economische emigranten. Ten tweede emigreerden van de Nederlands Hervormde Kerk afgescheiden kerken, die later Gereformeerd zouden gaan heten, relatief veel leden. Het leven werd hen door de overheid op allerlei manieren zuur gemaakt, dus wilden ze in een nieuw land een nieuwe toekomst opbouwen.
In 1880 ontstond er een nieuwe emigratiegolf, die tot rond 1920 duurde. Tijdens deze periode vertrokken vooral veel mensen uit Groningen en Friesland, hoewel ook uit de eerder genoemde provincies nog veel mensen vertrokken.
Bijna al deze emigranten vertrokken naar de Verenigde Staten, met name naar de jonge staten waar gemakkelijk land te krijgen was of naar staten waar nog een Nederlandse kern te vinden was van de vorige emigratiegolf. De volgende staten ontvingen de meeste Nederlandse emigranten:

• Michigan
• Iowa
• Wisconsin
• Washington
• New York

Twintigste eeuw

De bekendste emigratiegolf is ontstaan na de Tweede Wereldoorlog. Vooral jonge stellen kiezen ervoor om een nieuw bestaan op te bouwen buiten Nederland. Hierbij speelden economische motieven een rol, maar ook angst voor het uitbreken van de derde wereldoorlog. Ook het grote huizentekort en het feit dat middenstandersen kleine boeren (door de introductie van trekkers, verlagingen van de melkprijs en de Ruilverkavelingswet van 1954) in de problemen raakten.

Emigranten naar Canada aan de kade in Rotterdam, 1951

Populaire bestemmingen waren:

• Verenigde Staten
• Canada
• Australië
• Nieuw-Zeeland
• Zuid-Afrika

Remigratie

Hoewel een emigrant in tegenstelling tot een expat het oogmerk heeft niet meer terug te keren, komt het vaak voor dat dit toch gebeurt. Heimwee, niet kunnen aarden in het nieuwe vaderland, of de oude dag in het herkomstland willen doorbrengen zijn veelgenoemde redenen. Ook plotseling verslechterende economische of sociale omstandigheden kunnen ertoe leiden dat men remigreert naar zijn oude vaderland: er is bijvoorbeeld een economische crisis uitgebroken, men kan geen baan (op niveau) krijgen, of er dreigt een (burger)oorlog. Organisaties die emigratie begeleiden raden daarom vaak aan niet alle schepen achter zich te verbranden door bijvoorbeeld de kinderen geen Nederlands te leren.


Emigranten en expats
Het verschil tussen emigratie en expatriatisme is meestal niet duidelijk te trekken. De expatriate heeft meestal in tegenstelling tot de emigrant niet het oogmerk zich permanent in het buitenland te vestigen. Daarom houdt de expatriate vaak vast aan de normen en waarden uit het eigen land, terwijl de emigrant er eerder toe geneigd zal zijn zich aan te passen aan het nieuwe land. Veel expatriates zijn voor hun werk uitgezonden voor beperkte tijd terwijl emigranten vaak als gevolg van hun emigratie ook van baan moeten wisselen. De grens is echter zeer vaag: emigranten kunnen remigreren na enkele jaren, en expats kunnen besluiten permanent in het nieuwe woonland te blijven.

 

Bron: Wikipedia