 |
| ♥ Ben & Iris & Amber ♥ |
Dinsdag was het zover... Iris had haar Autism Assessement. Constance was hiervoor vanuit Brisbane ingevlogen om bij ons te zijn. Aangezien ze vanaf 2007 zo intens bij alles betrokken is geweest. Om 2 uur werden we verwacht. In de ruimte waar het gesprek en de testen gedaan worden zaten een psychiater, psychologe een
spraak pathologe (logopedie) Iris, haar maatschappelijk werkster Jacqueline en 2 studenten. Plus San, Constance, Iris en ik. Een kamer vol. Er hingen camera's en gelijk was Iris op haar hoede. (Dit had ze immers al een keer eerder meegemaakt..) Sonia de logopediste zag dat Iris nerveus werd en stelde haar (en ons) gerust dat die camera's niet aan stonden. De groep werd opgesplitst, Iris ging met de logopediste en de psychologe een aantal testen doen. Die bestonden uit kleine gesprekjes en oefeningetjes. En San en ik gingen met de psychiater en de maatschappelijk werkster een lange vragenlijst beantwoorden. Er waren al tig lijsten aan vooraf gegaan de afgelopen maanden. Die door ons maar ook door de school moesten worden ingevuld. Tevens had Iris een IQ test afgelegd en een speech pathologie (logopedie) test afgelegd. Die testen gaan vooraf aan het Autisme Assessement. Dit alles is over een periode van maanden gebeurd. Goed we konden beginnen, het was vooral belangrijk vandaag dat de psychiater van ons informatie kreeg over Iris tot 3 jaar. Nou dat was best moeilijk eerlijk gezegd. Dat is alweer een hele tijd geleden en er zitten 2 kindertjes tussen. Maar goed anderhalf uur later waren we helemaal suf gepraat, Iris verveelde zich inmiddels want haar testjes waren ook klaar. Wat er dan gebeurt is dat al deze mensen met elkaar in overleg gaan. De voorgaande testresultaten zijn dan al bekeken, en ze moeten het met zijn allen eens zijn over de diagnose. Na een half uurtje konden we weer naar binnen voor de uitslag. Iris zat een boek te lezen en was totaal niet geintresseerd in wat er verder om haar heen gebeurde. De uitslag stond als een paal boven water: Asperges en OCD. Ik voelde even niets. Al weken waren we hier mee bezig en wisten we allemaal al dat Iris dit heeft. Maar hadden we deze diagnose nodig om het te bevestigen. Nu werd het dus bevestigd. Iris heeft
Asperger en
OCD . Ik heb er rode linkjes die verwijzen naar Wikipedia ingevoegd. Maar er is natuurlijk veel meer informatie te vinden op het internet. Wat moet er nu gaan gebeuren, dat is waar het om draait. Hulp voor Iris en ook hulp voor San en mij. Want leven met een kind met Asperger is soms wel een hele uitdaging. Omdat we weer gaan verhuizen naar de andere kant van Melbourne, wat voor Iris heel gunstig zal zijn omdat er hier aan de westkant weinig tot zelfs geen hulp is en aan de Oostzijde gelukkig wel. Moeten we kontakt opnemen met
Autism Victoria en vanaf daar kan ik weer kontakt opnemen met support groepen die in verschillende suburbs aldaar zitten. Hen moet ik bellen en vragen om ervaringen van andere ouders met betrekking tot scholen enzovoorts. Nu is ASD (Autism Syndrome Disorder) in het Nederlands ASS erfelijk bepaald en merendeel in de mannelijke lijn. Maar helaas kunnen we daar niet meer informatie over krijgen vanwege onze familiebanden. Wat San en ik wel zeker weten is dat we nog een kindje hebben die getest moet worden en dat is Ben. Ook hij vertoont heel erg veel trekjes op dat vlak en misschien nog wel erger dan Iris. De afgelopen dagen hebben San en ik heel veel gepraat, we hebben echt wel een paar dagen nodig gehad om dit op ons in te laten werken. En nog ben ik er niet...
Hi Linda,
BeantwoordenVerwijderenWel fijn dat er nu officieel iets vast is gelegd en jullie definitief weten wat er aan de hand is. Hopelijk kunnen jullie hier aan de Oostkant wat meer gerichte hulp krijgen....Weet van mijn zusje wat het is om een kind te hebben die anders is dan andere kinderen. Een speciale school heeft voor hun wat meer rust gegeven in hun hectische leventje..
succes, Marianne
In ieder geval vallen er nu dingen op z´n plaats. Zo kun je Iris ook beter helpen.
BeantwoordenVerwijderenMijn oudste heeft pdd-nos, dus is licht autistisch. Idd erfelijk en meestal doorgegeven door de man. Bij ons was al heel snel duidelijk dat Michael waarschijnlijk ook pdd-nos heeft. En oma (michaels moeder) riep al heel snel uit zichzelf; "Ik heb het ook!" Dus tot generaties terug zijn er puzzelstukjes op zijn plaats gevallen. Wat ik eerst heb gedaan is me er heel erg in verdiepen, echt alles uitgezocht. Maar daarna hebben we snel weer het gewone leven opgepakt. Ik ben er niet meer mee bezig, behalve als het echt moet. Ik heb wel alle informatie in mijn hoofd en kan dit toepassen wanneer dit nodig is. Maar dat gaat bijna vanzelf.
Ik kan mee wel zo voorstellen dat het wat moeilijker ligt wanneer het om Asperger gaat. Volgens mij gaat dat wel wat verder. Hoe dan ook veel sterkte met alles. Jullie zullen vast een manier vinden hoe jullie straks als gezin het best kunnen functioneren.
Heftig hoor. Maar wel fijn dat jullie nu weten hoe en wat en dat je met hulp aan de slag kunt.
BeantwoordenVerwijderenEn al weer verhuizen? Pffft, wat een gedoe toch steeds.
Hey lieve schat, wat je al zij jullie wisten het eigenlijk al , maar nu is het dan officieel en schrik je toch even he mop en het maakt het dan echt, ik leef erg met jullie mee, en kan niet wachten dat jullie deze kant op komen en elkaar wat vaker kunnen zien. Nou lieverds heel veel strekte en een dikke vette knuf van mij xxx Ellen
BeantwoordenVerwijderenLieve Lin.
BeantwoordenVerwijderenGelukkig via je hyves de link naar je blog gevonden.
Heel heftig wat er hier staat.Tuurlijk jullie "wisten "het al maar het bevestigt zien is een ander verhaal.
Dit is ook waar ik jou/jullie zo graag over wil mailen,
liefs Pascalle