En zo kwam oktober heel rustig de hoek omkijken. Al een tijdje waren we al wat dozen aan het inpakken, maar dan gaat het toch ineens erg snel. Voelde me gestrest en geirriteerd. Tussendoor werken, school, en natuurlijk draait het huishouden ook gewoon door. Eindelijk een verhuisbedrijf gevonden die redelijk geprijst was, want San en ik waren niet van plan het weer zelf te doen. Sinds we in Australie zijn is dit de 6e keer dat we ons leventje in dozen pakken. En het gesjouw zijn we wel een beetje zat. Van Queensland naar Melbourne werden we verhuisd, dat werd betaald door Sanders werkgever dus lieten we ook inpakken. Dat deden we nu gewoon weer zelf. Uiteindelijk weet je dan weer waar alles zit, dat was vorig jaar wel even zoeken, want die verhuizers gooien alles bij elkaar wat ze tegenkomen, en werkelijk ALLES wordt in papier gerold. Deze keer dus niet,  we waren goed georganiseerd samen, maar het verbaast keer op keer weer dat op het laatste moment je nog zoveel rommeltjes hebt los slingeren. We hadden alle dozen bewaard van vorig jaar en we hebben gelukkig een aanhanger en konden daardoor al het een en ander bij mijn moeder brengen. We verblijven namelijk twee maanden bij moeders, zodat Iris & Amber het schooljaar af kunnen maken. Dat duurt tot 20 december, dan hebben ze zomervakantie. Dan verkassen we naar de andere kant van Melbourne, een uur rijden vanaf hier. Het is met name voor Iris beter om in een nieuw schooljaar op een nieuwe school te beginnen. Natuurlijk geldt dat ook voor Amber, al is zij mentaal een stuk sterker dan Iris.
Goed, het verhuisbedrijf kwam, 3 ontzettend aardige mannen sjouwden alles naar buiten de container in. Die wordt dan tijdelijk opgeslagen en na een belletje van ons op het nieuwe adres afgeleverd en weer uitgepakt. Na 3 uurtjes zat alles in de container en vertrokken ze naar de volgende klant. Toen poetsen, want een huurhuis hier moet je als 'nieuw' opleveren, anders krijg je je borg (1 maand huur) niet terug. De volgende bewoner moet er zo in kunnen. Dit huis was nagelnieuw dus dat scheelt een hoop, en we hadden veel hulp van mijn moeder en Martine en Jess die de ramen schoonlikte haha (nee geen hondje maar een klein meisje van 2). Woensdagmiddag hadden San en ik er genoeg van en hebben de sleutels ingeleverd. Vrijdagmiddag de makelaar gebeld en alles was prima, dus nu wachten totdat we de borg teruggestort krijgen.

De afgelopen dagen was het hier erg warm, 30 graden, ja heerlijk de lente is gearriveerd! Maar met de warmte ook allergieen, en het ziet er naar uit dat Ben een vorm van hooikoorst heeft. Iedere keer als het wat warmer word, worden zijn ogen heel rood, en gaan erg jeuken. Dan nam het weer af en kwam het na een dag of wat weer op. Ik ben maar met hem naar de dokter gegaan en die wist niet zeker of het een oogontsteking was of een allergie. Dus kreeg Ben oogdruppeltjes voorgeschreven. Poeh he, dat ging even mis. Hij kreeg een allergische reaktie op de druppeltjes en zijn ogen zwelden enorm op! Hij kon ze op een bepaald moment niet eens meer openen. Op donderdag morgen maar met hem naar de eerste hulp gereden want hij was echt miserable. Daar dachten ze hetzelfde: reaktie op de druppeltjes, erg ongewoon, maar toch mogelijk. Dus stoppen ermee. Omdat zijn ogen zo ontzettend geirriteerd waren konden ze hem niets geven. En moesten we wachten totdat de zwelling was afgenomen. Nu 48 uur later is dat dus het geval, zijn oogjes zijn bijna weer ok. Ze zijn nog rood en ruw van al het tranen. Inmiddels regent het ook weer in Melbourne dus alle pollen in de lucht zijn ook verdwenen. Nu dus heel benieuwd of hij werkelijk allergisch zal zijn. Het zit geloof ik wel in de familie.

(Nieuwe foto's in het fotoalbum)