Wandelen in Point Cook

Laatste dag van het lange weekend. Vandaag is het Labourday in Victoria. We hadden vrijdag al besloten dit weekend helemaal niets te doen. Gewoon hangen, luieren en rommelen in en om het huis. Donderdagavond was Richard uit Brisbane aangekomen, hij was hier voor werk en doet dan ons huis aan. Lijkt Sinterklaas wel ;-)Sliep hier dus donderdag en vrijdagavond, zaterdagavond vloog hij weer naar huis. In Brisbane zit een Nederlandse bakker dus hij had een zak ECHTE krentebollen meegenomen en een krentebrood gevuld met spijs! Plus 3 zakjes overheerlijke dropjes en salmiakballen!  Vrijdagavond zouden we film kijken, Rich had een goeie film die hij had opgenomen van tv meegenomen. Nou ik was het toppunt van gezelligheid want ik kon mijn ogen dus niet open houden! Lag hevig te knikkebollen tot hilariteit van de 2 mannen. Maar ze waren zelf ook moe dus hielden we het maar voor gezien. Zaterdag hebben we wat gewinkeld, koffiegedronken bij mijn moeder. En 's middags afscheid genomen van Rich omdat hij weer terug vloog naar huis. (De meiden wilden zo graag mee!) Omdat in Japan die verschrikkelijke ramp is gebeurt en iedereen weer sprak over deze film, hebben we 2012 nog een keer gekeken die avond. Nou kon me niet echt boeien eerlijk gezegd, wat een onzin film. We hebben het einde niet eens afgekeken. Zondag ook weer niet veel gedaan, boodschappen en thuis gerommeld, het weer sloeg ook om in de middag van zonneschijn naar druilerige regen. Vanmorgen begon weer schitterend! En we hadden mazzel, het bleef mooi! Om 11 uur een fles water gepakt en de kinderwagen en lekker een stuk gaan wandelen in onze "achtertuin". We wonen aan de Point Cook Coastal Park & Wetlands. Dus een lekkere wandeling gemaakt met het gezin, inclusief uit de kluiten gegroeide teckel Freddie. Vanmiddag een sloot films gebrandt vanaf de computer, San de auto gewassen, ik heb Ben's kledingkast uitgeruimd. En nu dalijk beginnen we weer aan het eten. Ik eet een stampotje spruitjes (ze hebben hier alleen van die hele grote) Iris en Amber vinden het niet lekker. Dus Sander eet zijn favoriet: stampot bruine bonen. (noem het altijd stopverf).
Sander begint morgen aan zijn laatste week bij zijn huidige baas, nog 4 dagen en dan is dat hoofdstukje weer klaar. En dan gaan we aftellen naar 23 maart, want dan komen mijn vader & Constance een dikke week naar Melbourne. Lang geleden dat we de hele familie bij elkaar hebben gehad!