Point Cook in de regen

Druilerige zondag... Het begon zo mooi, net als gister werd er een temp van ongeveer 27 graden afgegeven. Zaterdag was werkelijk super zeg... zeker 32 graden heerlijk warm. Vandaag begon goed, lekker warm. Wasje opgehangen, buiten koffie gedronken. We moesten wat weekboodschappen doen, maar besloten eerst met de kinderen naar het Piratenschip te gaan. Een speeltuin hier in de buurt met een enorm groot piratenschip met glijbaan van 25 meter. Hebben niet langer dan een half uurtje kunnen vertoeven want het begon te regenen. Melbourne: Don't like the weather? Wait 15 minutes! Hier weet je nooit wat de dag gaat brengen qua weer. Dus snel de Coles in voor de week boodschappen -ja, met de drie kinderen...!- en op naar huis. Even wat damage control doen, dwz de troep opruimen. Boodschappen opruimen, vloer aanvegen (had geen zin om te stofzuigen) en een wijntje tappen! Dat mag toch wel, tis al 4 uur geweest. San had wat films gedownload en zit onderuit gezakt -met ook dat wijntje- op de bank zijn film te kijken en ik zit -met ook weer dat wijntje- lekker achter de grote pc in de study. Ben zit achter me op het autokleed te spelen, meiden kijken boven tv en Freddie (de mega teckel) ligt onder het bureau. Klinkt idylisch he? Haha is het niet! Ondertussen heeft Ben boven gespeeld en Ambers kamer ondergepiest, ja onderdeel van het zindelijk worden : geen luiers, gelukkig houten vloer dus makkelijk opgeruimd. Iris en Amber hebben elkaar al zeker 3x de haren uitgetrokken (gelukkig niet letterlijk) en de was hangt nog steeds buiten in de regen! Typisch Australisch: gewoon laten hangen totdat de zon weer gaat schijnen. Ja dat werkt in Queensland maar hier in Melbourne ben ik daar wat minder van overtuigd. Dus nu laat ik het hangen en morgen gooi ik het opnieuw in de machine.

Ik zit dus met dat lekkere wijntje achter de pc en ben de weblogs die ik hier heb opgeslagen nog eens aan het lezen. Meestal zit ik achter de laptop en daar staan weer andere linkjes op die ik volg. Ik kom op weblogjes van mensen, eens 'vrienden'. Die inmiddels niet meer in Australie wonen. Goh en dat zijn er nog al wat! Van alle Nederlandse mensen die we hebben gekend hier die ook zijn geemigreerd, zijn er dus niet veel van over! En met weemoed lees ik hun verhalen, ze beginnen vol goede moed aan dit nieuwe avontuur en gaandeweg gebeuren er dingen in hun leven wat doet maken dat ze terug keren naar Nederland. Er zijn er zelfs stellen bij die het samen niet meer gered hebben. Huwelijk/Relatie kapot...  Doet mij toch maar weer realiseren dat we hier nog steeds zitten en going strong! Dwz San & ik. Emigreren is niet makkelijk, brengt een hoop stress met zich mee. En het feit dat we weer opnieuw zijn begonnen maakt het niet makkelijker! Nog steeds hebben we ons niet kunnen settelen. Lopen nou niet bepaald met onze ziel onder de arm, maar een beetje stabieliteit na 6 jaar mag wel een keer. Maar voor onze relatie is het goed geweest. Pieken en dalen, hebben we gehad en zullen we zeker nog hebben. Maar we zijn happy en dat is belangrijk.What doesn't kill you, makes you stronger. Ondertussen zit San nog steeds zijn film te kijken, ruikt de kip in de oven verdomd lekker! Maar kunnen we nog steeds niet eten! Sander is als hij thuis is altijd de kok! (Niet cock, maar chef in het engels haha) Echt waar hij kan heerlijk koken, maar neemt daar altijd de tijd voor. Ik kook mijn eten met liefde zegt hij dan. Inmiddels 3 wijntjes en een halve zak wortels zwaarder ben ik nu toch wel in de mood voor dat kippetje met aanverwanten!