En zo vertrokken we dan naar Queensland, vorige week 6 januari. Sander kon niet mee want hij kan geen vrij krijgen bij zijn baas. Mijn vader zijn gezondheid is niet goed. En daardoor kon hij ons niet bezoeken met kerst. Besloten we het om te draaien, ik ben met Iris Amber en Ben naar Brisbane gevlogen. Mijn vader was inderdaad niet goed, hij heeft geen conditie, geen adem. Hij leeft in het lichaam van een man van 86 ipv 66. Het hele weekend was fijn. Vrijdag zijn we met pa en de kinderen naar een indoorplayground geweest. Want het weer was nat, erg nat.  Zaterdag ben ik met pa naar mijn oude werk geweest en smiddags ben ik gaan eten met mijn vriendinnen in Beaudesert. Dat was ook reuzeleuk! We hebben weer veel gelachen en we waren als laatste nog in de tent. Zondag ben ik gaan koffiedrinken met oud-collegaatjes en savonds naar Richard&Joke geweest. Die maandag ging het niet goed met pa. Hij voelde zich slecht en hield heel veel vocht vast. Om een idee te geven hij woog 105kg toen hij ontslagen werd uit het ziekenhuis 3 weken geleden en die ochtend woog hij 120kg. Hij belde de cardioloog en die verzocht pa gelijk te komen voor opname. Nou en daar ligt hij nu nog. Ze rommelen weer wat met medicatie en dan zien we weer verder. Toen kwam het water... Het was er natuurlijk al.. Noord Queensland was al dramatisch ondergelopen want het bleef maar regenen. Toowoomba, dicht in de buurt van Brisbane werd overvallen door een muur van water. (Filmpje op mijn hyves) 8 doden waaronder 4 kindertjes. Het water kwam door main street en sweepte mensen letterlijk mee. Op dinsdag kwamen de waarschuwingen voor Brisbane, want de Wivenhoe dam moest zijn sluizen opgooien, want die stond op 170%. Dat betekend dat al dat overtollige water + nog eens al die regen waardoor de river al hoog stond, allemaal de Brisbane River ingepompt zou worden. En dat zou gevolgen hebben voor de stad, Afschuwelijke gevolgen... Dinsdag ben ik nog naar mijn vader gereden want ik wist dat dat de laatste X zou zijn dat ik hem zou kunnen zien. Ik ben met de kinderen in de auto gestapt en naar Brisbane gereden. Verder alle afspraakjes die we hadden met vriendinnetjes enz afgezegd voor de rest van de week. Groot verdriet bij de meiden. Maar ja... San maakte zich grote zorgen hier in Melbourne maar ik dacht nog: het komt wel goed, het water is nog niet hier bij mijn vader. Maar op woensdagmorgen zagen we wat er gebeurde in de stad... Alles liep onder. Southbank? Helemaal weg.... Alle toegangswegen afgesloten, openbaar vervoer plat. 120.000 huizen zonder stroom. Ik moest weg, want ik was bang anders zaterdag niet meer weg te kunnen komen. Heb mijn ticket omgeboekt en ben die avond naar huis gevlogen. Ja dat dacht ik. Het begon met 4 uur vertraging, ik zou 19:50 vliegen. Maar dat werd toen half 12. Keer op keer werd gezegd we gaan zo boarden. Toen om 12 uur konden we dan eindelijk boarden, kindertjes waren erg moe inmiddels. Allemaal in de rij en naar buiten want binnenlandse vluchten loop je gewoon de luchthaven op en via de trap het vliegtuig in. (Wat Ben natuurlijk prachtig vond!) We hebben een half uur buiten in de regen gestaan toen werden we weer verzocht om te draaien. Terug de terminal in. Maar weer door de hele terminal heen door de douane... pfffff. Om kwart voor 1 waren we op dezelfde plek, de boardruimte zegt maar. Maar niemand zagen we van Tiger Airways, die meiden waren zich aan het verstoppen natuurlijk want iedereen was pissed!! Om 1 uur door de intercom met veel excuses: Flight Cancelled. G*dverre!!! En we werden aan ons lot overgelaten... Echt waar. Zo de vertrekhal ingegooid. Koffers halen en morgen om 9 uur terugkomen als je met de vervangende vlucht van 11 uur mee wilt. Ticket cancellen houdt in dat je 6+ weken op je geld moet wachten. Er waren geen stoelen, geen eten of drinken niets. We zijn op de grond maar gaan liggen op het tapijt. Met ons nog heel veel andere mensen.... Amber en Ben vielen uiteindelijk wel in slaap. Iris liep de hele nacht te stuiteren, geld te zoeken! Maar goed, om 6 uur opnieuw in de rij, maar of we alsjeblieft wilden opzouten tot 9 uur! Amber zat er helemaal doorheen, zo moe en huilen en uiteindelijk ziek. Haha de hele vertrekhal ondergespuugd, arm kind! Maar goed, om 9 uur werden we weer in het boardhok gegooid. Maar daar was de sfeer super. We zaten allemaal in hetzelfde schuitje, waren kapot. Uiteindelijk om half 2 gingen we dan de lucht in. Pfffff. Fijn om weer thuis te zijn. Maar met gemengde gevoelens vertrokken. Laat pa achter, nog steeds ziek in het ziekenhuis. En het geliefde Queensland. Want nu helemaal voel ik me verbonden met hen. Het is afschuwelijk wat al die mensen doormaken.... In het noordelijk gedeelte van QLD hebben ze al de zoveelste flood... Net al het water weg een volgende eroverheen.... En dan als al het water weg is blijft de modder over... Je hele huis is naar de kl*te. Modder overal en het stinkt! Er is geen water, voor vele geen electriciteit. En alle winkels zijn leeg! En dat geldt overal. Er is nergens brood of melk te krijgen! Maar de Queenslander blijft optimistich, it is a special breed!  Op televisie zien we de beelden van iedereen die de modder opruimt. Alles zit onder de modder, fotolijsten, boeken, kleding, meubels nou ga zo maar door. Velen zijn niet verzekerd voor flood. Ze kunnen niet naar hun werk. Eten is er niet, want ze kunnen ook niets koud houden. Nou ga zo maar door. Het is echt afschuwelijk om dit van zo dichtbij te maken. Het heeft effect op zoveel dingen wat je niet eens kan bedenken. Maar de beelden zijn horrible. Ik zal zoveel mogelijk foto's op Hyves plaatsen.
Maar nu zin we weer thuis in Melbourne. Waar ook al een aantal rivieren buiten hun oevers zijn gelopen. Ik hoop dat het over is. Perth 40+ graden en bosbranden en geen druppel regen. Hoeze een land van extremen?

Lin*