Ja en zo kan ik zeggen dat we weer een maandje verder zijn maar dat wordt wat saai he? Dus zeg ik dat maar niet. Inmiddels is het december, zomer in Australie. Zomer in Melbourne? Uh ja geloof het wel ja. Maar net als de hele oostkant van Australie is het hier nat. Het regent, regent, regent. Het noorden van Queensland is ondergelopen en delen van Victoria ook. Gelukkig niet waar wij wonen, wij hoeven de zandzakken niet voor de deur te leggen gelukkig... Maar het mag voor mij wel stoppen hoor! Die dammen intereseren me niets! Moeten ze maar water gaan recycelen net als Europa. Maar goed, Queensland dammen zitten dan eindelijk voor 100% vol. Gaan wij verhuizen naar een regio waar de dammen nog maar voor 51% vol zitten! Dus iedereen hier roept Hallelujah! We hebben het nodig!!
Afgelopen weekend een hele oude vriendin van me ontmoet. Mir , haar man en 2 kindertjes. Vroeger waren onze ouders bevriend en gingen we menigmaal met elkaar op vakantie en we vierden oud&nieuw enz met elkaar. We groeiden min of meer met elkaar op. Door de scheiding van mijn ouders ruim 25 geleden verloren we kontakt. En hebben we elkaar nooit meer gezien. Ik kwam een tijd geleden in kontakt met Christine, Mirjam's jongere zus via Hyves. En zo dus ook met Mirjam want zij woont in Melbourne! Rens woonde hier ook al dus zij hadden elkaar daarna een keer getroffen. Mirjam en ik bleven kontakt houden via Facebook en eindelijk konden we onze agenda's trekken en hebben we elkaar ontmoet afgelopen weekend. En dat was heel gezellig! De kinderen konden het ook heel goed met elkaar vinden. Gek hoe de geschiedenis zich herhaalt en nu wij aan de borrel zitten met elkaar terwijl onze kinderen spelen. Maf he, aan de andere kant van de wereld...
Iris heeft haar verjaardag gevierd, ze werd 10. God waar blijft de tijd... Ze heeft een feestje gegeven op de rollerskate baan met een aantal vriendinnetjes. Was erg leuk. Ik stond na 30 ook weer op de rollerskate haha was erg leuk eerlijk gezegd. Het weekend was xtra gezellig omdat Richard een vriend van ons uit Brisbane een weekend bij ons was voor zijn werk. Veel late avondjes en aardig wat wijn, we hadden een weekje nodig om bij te komen!
Mijn vader is weer opgenomen in het ziekenhuis. Gaat niet goed.... Twee weken geleden was hij ook al opgenomen, ademhalingsmoeilijkheden, pijn in de benen, duizelingen, niet kunnen lopen enz. Na een week werd hij ontslagen met de boodschap dat hij een hernia heeft. Maar gezien zijn conditie is hij niet te opereren. Tevens had hij nierproblemen, die besloten er gewoon mee te stoppen. Dat kwam door de medicijnen. Dus weer een beetje eraf en een beetje erbij. Datgene wat ze nu al tijden doen. En het ging wel weer. Een weekje thuis, weer werd de ambulance gebeld en werd pa afgevoerd.... Weer allerlei onderzoeken, scans van het hart, longen, aorta ga zo maar door. Nu waren ze wat duidelijker naar pa. Maar geen goed nieuws. Sinds maart heeft hij 4% verloren van zijn hartcapiciteit. Er was al niet zoveel over maar nu zit hij dan op 28%... Dat is schrikken. Wat nu. Dat is dus ook de oorzaak van het slecht functioneren van zijn lichaam. Zijn hart heeft geen kracht genoeg om alles rond te pompen. Optimistisch als mijn vader is dacht hij wel naar huis te kunnen maandag of dinsdag. Maar hij kreeg te horen dat hij toch nog moet blijven. Maar wat is er te doen aan zijn conditie? Niemand weet het. Het komt er op neer dat mijn vader keer op keer moet leren leven met de gebreken van zijn lichaam. Maar dat vind hij zo moeilijk. Hij is nog maar 66 jaar jong. Ja jong, wat is 66 nou tegenwoordig? Hier in Australie werken ze nog volop op die leeftijd. Hij voelt zich slecht. Ik weet niet goed wat te doen. Mijn vader wil niet dat ik kom, zonde van het geld en hij is toch snel weer uit het ziekenhuis. Gewoon thuisblijven. Maar ik ben gewend van de afgelopen 5 jaar dat ik er ben voor hem. Zoals hij er altijd voor ons was als wij hulp nodig hadden. Nu kan ik helemaal niets voor hem doen, behalve iedere dag bellen. Heb vandaag naar vluchten gekeken en ze zijn niet zo schreeuwend duur. Ik moet alleen in mijn eentje gaan. San kan niet meer vanwege werk en de kinderen moeten naar school natuurlijk. Ik sta nog erg in dubio. Mijn vader is er erg op gebrandt met de kerst te komen voor een week. Hij wil er niets over horen om het af te zeggen. Komt hij nu niet dan ga ik zowiezo met de kinderen in januari een week naar Brisbane. Moet het toch nog even aankijken denk ik...

Lin*