Never a dull moment...

Ik weet niet wat het is, maar bij de Beukies wordt het (helaas) nooit eens saai. Enerzijds zoeken we dat zelf op natuurlijk en zijn we daar zelf schuldig aan. Maar een hoop dingen gebeuren ook buiten onze controle. Zoals het volgende: Vorige week komt San thuis met het nieuws dat zijn bedrijf failliet is verklaard. Het is nu "overgenomen" door een financieel bedrijf om de boel af te ronden. Een voor een wordt iedereen naar binnen geroepen de afgelopen week om te horen te krijgen dat ze kunnen vertrekken.... Dat doet zeer en de spanning is om te snijden. James en Gary kunnen als eerste drukkers de jas aan trekken... San en Les zijn nog over. De manager komt naar Sander toe en geeft het advies dat hij toch snel iets anders moet gaan zoeken. Daar was San al lang en breed mee bezig, maar er is gewoon geen werk te krijgen. Iedere drukkerij die hij benaderd is onder de indruk van zijn CV maar heeft op het moment geen posities open en ze zetten hem op een lijst. Daar koop je niets voor... Thuis neemt de stress over, het bedrijf heeft het salaris deze week niet gestort en alles loopt immers toch gewoon door. Menig drukkerij loopt en belt San af, allemaal hetzelfde verhaal. De manager bij zijn huidige baas vindt het erg beroerd voor San en heeft als commentaar dat de Grafische wereld in Queensland helemaal op zijn kont ligt. Dan gaat Dinsdagavond de telefoon.. Een bedrijf uit Melbourne, daar hebben zij een bepaalde positie open. En laat San daar nu net in gespecialiseerd zijn. (UVprinting) Ze praten een uur en hij wordt uitgenodigd om zo snel mogelijk naar Melbourne te komen. Er wordt een ticket voor Sander geboekt en vrijdagmorgen (gister) stapt San op het vliegtuig. Het bedrijf is erg groot en succesvol, compleet andere koek dan hier in QLD. Het aanbod kan eigenlijk niet geweigerd worden, het is geweldig. Een mooi salaris, fijne werktijden en de verhuizing wordt betaald. De eerste maanden een huis tot beschikking. Sander accepteerd. En om 2 uur smiddags vliegt hij weer naar huis. En hier wordt het nieuws met gemengde gevoelens verwerkt. Super dat San weer aan de bak is! Maar wat spannend allemaal want het voelt als weer een emigratie. Australie is immers immens groot, Melbourne ligt zo'n 2000 km van Brisbane vandaan. We hebben toch 5 jaar in tropisch QLD gewoond. Dat betekend dat we weer het huis op de markt gaan zetten en zo snel mogelijk proberen te verkopen om met zijn allen richting het Zuiden te vertrekken. Allereerst zal Sander alleen gaan natuurlijk en blijf ik hier om de boel te verkopen en alles af te ronden. En mam, die gaat mee! Geen twijfel over mogelijk van beide partijen. Ze vindt het ook best griezelig natuurlijk maar wezelijk veranderd er niet zo heel veel voor haar. En dan laat ik mn vader en zijn vrouw achter. En dat vind ik rot, heel rot maar gelukkig is het maar een vlucht van 2 uur. En we komen bij mijn broer en zijn vrouw in dezelfde stad te wonen. Dat is natuurlijk fantastisch! De komende weken zal ik wat meer schrijven over de hele verhuizing en alles wat er mee gepaard gaat. Nu nog maar een bak koffie en de boel verder in laten werken....