Donderdag is San dan vertrokken naar Melbourne, het afscheid was pittig. We hebben allemaal staan grienen. Amber was helemaal overstuur en dat duurde wel een uurtje eer ze weer ok was. Maar toen was het dan zover en reed San de straat uit. Poeh he, niet leuk! Maar al gauw kwam Sans eerste smsje en de hele avond en nacht hebben we zo kontakt gehouden. Hij is tot kwart over 3 in de nacht doorgereden en heeft toen een kleine 2 uurtjes geslapen. Smidddags om half 2 was hij op de plaats van bestemming! Hij heeft het hartstikke snel gedaan! Pas toen had ik ook rust. Alhoewel ik dacht dat het toen al beter zou gaan maar nog steeds heb ik het gevoel "alsof mijn vriendje het heeft uitgemaakt". Een leeg gevoel. San en ik zijn maatjes, doen alles samen. En zo zonder hem valt niet mee. Ik slaap slecht, maar gelukkig kwam Amber al snel bij me liggen vannacht en voelde ik me minder alleen in het grote bed. Maar het werd toch pas half 4 voor in mn oogjes sloot. Nu vandaag (zaterdag) hebben we een open home. God wat hoop ik dat we het gaan verkopen, dat we een bod krijgen. Want hoe eerder we weer met zijn allen bij elkaar zijn hoe beter. Ik heb gisteravond al het een en ander in huis gedaan, ik hoef vanochtend alleen maar even stof te zuigen en de veranda's aanvegen en dan gaan we boodschappen doen. Als we dan terugkomen is hopelijk het huis verkocht! Haha dat is wel heeeel positief denken!
Lin
Geen opmerkingen:
Een reactie posten