Verhuizen

Donderdagmorgen was het dan zover, de verhuizers zouden komen pakken. Dat doen ze in twee dagen. Een dag pakken, een dag inladen. Met twee man sterk kwamen ze dan om kwart voor 9 in een klein busje de oprit op. Het busje zat vol met dozen. Al heel gauw werd duidelijk dat wij beter konden verdwijnen! Met een rotgang pakken ze alles in, werkelijk alles wat ze tegen komen. Wij hadden nog het een en ander te doen en gingen onze eigen weg. Om drie uur gingen we de meiden ophalen van hun laatste dag school. Vooral voor Amber best emotioneel. Iris niet zo, die meid kon niet wachten om het daar achter zich te laten. Gewapend met het fototoestel hebben we een half uurtje foto's staan schieten van Iris en Amber en hun vriendinnetjes. Toen gelijk richting Pa en Constance om de meiden daar af te zetten voor een nachtje. Zo heerlijk chaotisch als ik ben had ik NIKS voor ze ingepakt! Gelukkig lagen er nog wat schone onderbroekjes bij Pap en Constance. Maar ze moesten dan nog maar een extra dagje in hun schoolkleren lopen. San en ik gingen met Ben een nachtje naar mams. Ze had lekker hachee met rooie kool voor ons gemaakt! Yumm! Nog gezellig een glaasje wijn na het eten gingen we maar om 11 uur naar bed, we hadden de nachtrust wel nodig. De volgende morgen om 7 uur vertrokken we weer richting Cedar Grove. We moesten de aanhanger nog inpakken en in het huis het een en ander doen. Om kwart voor 9 kwam de container, met 2 verhuizers. Ipv van 3 want eentje had zich ziekgemeld. Eerst moesten ze alles onder het huis vandaan halen, en daar hadden ze zich dus even in vergist... Niet handig want toen ze kwamen quoten hebben ze gekeken en die donderdag dat ze kwamen pakken ook. Er kwam geen eind aan! Ondertussen pakten San en ik de aanhanger in. Die moest ook goed in zeil gepakt worden want we zouden nog wel eens wat regen onderweg kunnen krijgen. Weer vertrokken San en ik voor een paar uurtjes. Om half 3 zouden ze wel klaar zijn. Nou dat was dus niet het geval, en de container zat mutvol. We kregen te horen dat er het een en ander niet mee zou kunnen. Of dat nog met ons mee kon op de trailer... Oh... eigenlijk was ik wel een tikkie pissig want wat als we zouden gaan vliegen? En de aanhanger (trailer) was ook al redelijk vol. Dus toen begon het schiften. We hebben uiteindelijk nog wat dozen op de aanhanger gezet en fietsen naar de stort moeten brengen. Ben daar eerlijk gezegd niet te spreken over, fouten maken is menselijk maar ze zijn 2x bij ons thuis geweest en dan zouden ze toch moeten weten wat we hebben... Maar ok, eindelijk verdween dan de container. Toen moesten zij nog naar de stort en het huis schoonmaken. Gelukkig was dat niet zo heel veel werk. Maar we wilden die middag 4 uur vertrekken, dat ging niet meer lukken. Om half 6 kwamen we bij mijn vader aan om de meiden op te halen. Pap was er niet meer want hij bleek een belangrijke afspraak te hebben. Balen want ik wilde graag afscheid nemen... maar Constance was er natuurlijk wel. En met een dikke keel hebben we elkaar geknuffeld. Gelukkig is het maar 2 uurtjes vliegen. Door naar mam, waar ik broodjes ging smeren, San even liggen. Meiden omkleden in hun makkelijke kleren. Ze zaten zo vol van de reis dat ze niet rustig konden worden. Om 7 uur ging ik douchen en stond San ook op. Om 8 uur konden we dan eindelijk vertrekken. Mam een hele dikke knuffel gegeven, gelukkig duurt dat niet lang eer we weer bijelkaar zullen zijn. Tot 28 oktober loopt haar huurcontract en dan komt ze over. De reis verliep goed, we hebben er 20 uur over gedaan, 1800km. San was veel moe maar dat kan ook niet anders, hij werkt 12 uur per dag en heeft geen moment stil gezeten. Iedere keer als hij het te zwaar kreeg nam ik het stuur een klein uurtje over. Ik ben er helemaal niet goed in, want auto rijden en zware ogen gaan bij mij hand in hand. Maar zo ging het dan hartstikke goed en 's middags 4 uur kwamen we aan bij ons appartement. Wat helemaal super is, alles bij de hand. Vlak aan het water we kijken uit over de haven en zo naar de skyline van Melbourne. We waren natuurlijk kapot en lagen er al vroeg in. Nog een paar wijntjes gedronken maar die stegen gelijk richting mijn hoofd! Zondagmorgen bij mijn broer langs gegaan. Dat was erg leuk, het is vreemd om nu in dezelfde stad te wonen. Al wonen zij aan de andere kant zo'n 45 minuutjes van waar wij gaan wonen. Smiddags nog rondgereden door evt wijken waar we willen wonen. En vanmorgen ben ik voor het eerst op huizenjacht gegaan. Het gaat een beetje moeizaam vind ik. Ik wil eigenlijk graag met een makelaar spreken en vragen of ze me willen helpen. Maar ik wordt door niemand terug gebeld. Dus morgen ga ik er maar weer wat feller tegenaan. Oh en het weer... Ja, wat kan ik zeggen. Na 5 jaar tropisch Queensland zijn we daar toch wel erg aan gewend geraakt. Het weer hier doet wat Nederlands aan, bewolkt en motregen. Het is een graad of 16, dat scheelt 10 met Queensland. Dus we lopen te bibberen als watjes! Het is hier een stuk drukker en hipper. In Queensland ga je toch een jaartje of 10 terug! En het gras is zoooo groen! Haha ik ben toch echt ver-Queensland en zal me toch zeker moeten gaan aanpassen aan het snellere leven hier.

Lin*